Kasata klasztoru dominikanów
Władze rosyjskie osadziły w Wysokim Kole franciszkanów-reformatów z Jędrzejowa, którzy pozostali tutaj przez 21 lat.
Historia Wysokiego Koła splata losy barokowej świątyni, dominikańskiego klasztoru i otaczanego czcią wizerunku Matki Bożej - Madonny z różą.
Od niemal czterech stuleci jest to miejsce modlitwy, pielgrzymowania i świadectw łask otrzymanych za wstawiennictwem Maryi.
Budowę kościoła pw. Świętego Krzyża rozpoczął w 1637 roku kasztelan sandomierski i starosta zwoleński Stanisław Witowski, wnuk Jana Kochanowskiego z Czarnolasu. Dzieło kontynuował kanclerz koronny Jan Wielopolski, fundując także klasztor dla dominikanów, sprowadzonych do Wysokiego Koła w 1682 roku. Kościół został dedykowany w 1694 roku przez bp. Stanisława Szembeka.
Monumentalna, trójnawowa budowla łączy cechy baroku i włoskiego renesansu. Jej charakterystyczną fasadę flankują dwie wysokie wieże zwieńczone kopułami. Oryginalnym rozwiązaniem są dwie kaplice na piętrze (Matki Bożej i św. Józefa), położone po bokach prezbiterium.
W kaplicy Matki Bożej, ponad zakrystią, znajduje się Cudowny Obraz. W XIX wieku dominikanie umieścili tu figury św. Dominika i św. Tomasza z Akwinu oraz obraz „Matki Bożej Dobrej Opieki”, który pełni funkcję zasłony cudownego wizerunku.
Poznaj drogę wizerunku do Wysokiego Koła, jego ikonografię, rozwój kultu oraz zobacz nagranie uroczystego odsłonięcia.
Poznaj Cudowny ObrazWładze rosyjskie osadziły w Wysokim Kole franciszkanów-reformatów z Jędrzejowa, którzy pozostali tutaj przez 21 lat.
Po pożarze drewnianego kościoła w Regowie proboszcz zamieszkał w zabudowaniach poklasztornych, a nabożeństwa zaczęto sprawować w Wysokim Kole.
W uroczystości uczestniczyli kapłani i około 15 tysięcy wiernych. W sanktuarium zachowały się XVII-wieczne księgi bractw Różańca i Szkaplerza Świętego.
18 sierpnia Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński, w asyście biskupów i ponad stutysięcznej rzeszy pielgrzymów, dokonał koronacji Cudownego Obrazu.
Po kradzieży koron w 2003 roku nowe poświęcił papież Jan Paweł II. Zostały uroczyście nałożone 21 sierpnia 2004 roku.
18 sierpnia 1974 roku Prymas Tysiąclecia kard. Stefan Wyszyński, w obecności biskupów i ponad stutysięcznej rzeszy pielgrzymów, dokonał uroczystej koronacji obrazu papieskimi koronami.
Regów i Wysokie Koło należały w XV wieku do Regowskich herbu Habdank, a później między innymi do Pękosławskich, Witowskich, Chomętowskich, Wielopolskich i Lewickich. Pierwszy drewniany kościół pw. św. Mikołaja w Regowie istniał około 1390 roku. Parafię erygował w 1439 roku biskup krakowski Zbigniew Oleśnicki.
Ze względu na częste wylewy Wisły lokalizację kościoła zmieniono jeszcze w XV wieku. Kolejną modrzewiową świątynię zbudował w 1747 roku proboszcz ks. Maciej Gwiazdowski. Pod koniec XIX wieku jej znaczenie malało, a po przeniesieniu duszpasterstwa do zabudowań poklasztornych w Wysokim Kole nazwa parafii Regów funkcjonowała formalnie jeszcze do I wojny światowej.
Dzisiejsze sanktuarium kontynuuje tradycję obu miejsc: dawnej parafii nad Wisłą oraz dominikańskiej świątyni, przy której przez stulecia rozwijał się kult Matki Bożej Wysokolskiej.
Historyczne zdjęcia zachowują pamięć o dawnej świątyni, jej otoczeniu oraz zniszczeniach wojennych z 1915 roku. Są świadectwem dramatycznych losów kościoła i troski kolejnych pokoleń o jego odbudowę.